Η στρατηγική «Από το Αγρόκτημα στο Πιάτο», που αποτελεί πυλώνα της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας, εισάγει μια σειρά μέτρων και υποχρεώσεων για τους Ευρωπαίους αγρότες και κτηνοτρόφους, όπως η μείωση της χρήσης λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων, οι αυστηρότεροι κανόνες για την καλή μεταχείριση των ζώων και η ενίσχυση των περιβαλλοντικών προτύπων παραγωγής.
Τα μέτρα αυτά μεταφράζονται σε σημαντικές αυξήσεις κόστους παραγωγής, οι οποίες πλήττουν δυσανάλογα τους Έλληνες παραγωγούς, που αντιμετωπίζουν υψηλό ενεργειακό κόστος, περιορισμένη πρόσβαση σε χρηματοδότηση και μικρότερες γεωργικές εκτάσεις. Ταυτόχρονα, η ΕΕ συνεχίζει να προωθεί εμπορικές συμφωνίες όπως η Mercosur, που διευκολύνουν την εισαγωγή φθηνών γεωργικών προϊόντων από τρίτες χώρες που δεν τηρούν τα ίδια περιβαλλοντικά ή υγειονομικά πρότυπα, υπονομεύοντας τον ευρωπαϊκό, και ιδίως τον ελληνικό, πρωτογενή τομέα.
Δεδομένων των ανωτέρω, ερωτάται η Επιτροπή:
1 Πώς σκοπεύει να διασφαλίσει ότι οι Έλληνες αγρότες και κτηνοτρόφοι δεν θα επιβαρυνθούν δυσανάλογα από την εφαρμογή της στρατηγικής «Από το Αγρόκτημα στο Πιάτο» σε σχέση με τις μεγαλύτερες και περισσότερο επιδοτούμενες αγροτικές οικονομίες του Βορρά;
2 Πώς δικαιολογεί η Επιτροπή τη συνέχιση εμπορικών συμφωνιών όπως η Mercosur, που επιτρέπουν την εισαγωγή προϊόντων τα οποία δεν πληρούν τις ίδιες περιβαλλοντικές και κοινωνικές απαιτήσεις που επιβάλλονται στους ευρωπαίους παραγωγούς;
3 Προτίθεται η Επιτροπή να επανεξετάσει τους όρους των διεθνών εμπορικών συμφωνιών ώστε να διασφαλίσει ισότιμους όρους ανταγωνισμού για τα ευρωπαϊκά και τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα;