Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ 2 αποτελεί ένα ακόμη σκάνδαλο που έρχεται να προστεθεί στη μακρά αλυσίδα αποκαλύψεων επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη, επιβεβαιώνοντας με τον πιο ωμό τρόπο το σαθρό και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα που ταλαιπωρεί τη χώρα εδώ και δεκαετίες. Μετά το ηχηρό χαστούκι από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, η οποία προχωρά σε αποκαλύψεις για ένα σκάνδαλο μεγατόνων και ζητά την άρση ασυλίας βουλευτών της ΝΔ, η κυβέρνηση δεν δίνει απαντήσεις.
Επιλέγει για ακόμη μία φορά τη συγκάλυψη.
Καταφεύγει στον ανασχηματισμό, επιχειρώντας να ρίξει στάχτη στα μάτια των πολιτών, αντί να σταθεί με ειλικρίνεια απέναντι στην κοινωνία και να αναλάβει τις ευθύνες της.
Για άλλη μια φορά, χρησιμοποιεί ένα φθαρμένο πολιτικό τέχνασμα που δεν πείθει πλέον κανέναν.
Οι παραιτήσεις των υπουργών Γιάννη Κεφαλογιάννη, Κώστα Τσιάρα και Δημήτρη Βαρτζόπουλου, των οποίων τα ονόματα συμπεριλαμβάνονται στη δικογραφία για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, καθώς και η επικείμενη παραίτηση του γραμματέα της ΝΔ Κώστα Σκρέκα, δεν αποτελούν πράξη πολιτικής ευθιξίας. Αποτελούν αναγκαστική υποχώρηση υπό το βάρος των αποκαλύψεων.
Και ας μην ξεχνάμε: όλοι αυτοί ήταν εκείνοι που ο ίδιος ο Πρωθυπουργός παρουσίαζε και ευαγγελιζόταν ως τους δήθεν «άριστους». Το αφήγημα της αριστείας καταρρέει με πάταγο, αποκαλύπτοντας την πραγματική εικόνα ενός συστήματος που λειτουργεί με όρους ρουσφετιού, εξυπηρετήσεων και παρασκηνίου.
Οι συνομιλίες που έρχονται στο φως και περιγράφουν πρακτικές άλλων εποχών εκθέτουν ανεπανόρθωτα την κυβέρνηση και τους θεσμούς της χώρας.
Ο ανασχηματισμός δεν είναι λύση. Είναι ένδειξη πανικού. Είναι μια απέλπιδα προσπάθεια πολιτικής διάσωσης που, αντί να κατευνάσει, εντείνει την οργή της κοινωνίας και εκθέτει τη χώρα διεθνώς.
Οι παραιτήσεις από υπουργικές θέσεις δεν αρκούν. Όσοι εμπλέκονται οφείλουν να παραιτηθούν και από τη βουλευτική τους ιδιότητα. Να επιστρέψουν την εντολή στον ελληνικό λαό που εξαπάτησαν.
Φυσικά να δικαστούν και να μην τους κρύψουν όπως τους Βορίδη – Αυγενάκη με τον άθλιο νόμο περί ευθύνης υπουργών και να μην είναι ποτέ ξανά υποψήφιοι.
Η πολιτική ευθύνη δεν είναι επικοινωνιακή διαχείριση. Είναι πράξη.
Ως ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ το λέμε καθαρά: όταν μια κυβέρνηση βυθίζεται στα σκάνδαλα και η ίδια η «αριστεία» που διαφήμιζε αποδεικνύεται κενό γράμμα, δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
Η κυβέρνηση οφείλει να παραιτηθεί.
Η χώρα πρέπει να οδηγηθεί άμεσα σε εκλογές, ώστε να αποφασίσει ο ελληνικός λαός για το μέλλον του.