Η Αφροδίτη Λατινοπούλου δεν αμφισβήτησε ποτέ τη διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία. Υπενθύμισε το αυτονόητο: ότι η Κύπρος είναι ελληνική στην ιστορία, στον πολιτισμό, στη γλώσσα και στην ταυτότητά της, ενώ το βόρειο τμήμα της παραμένει εδώ και 52 χρόνια υπό παράνομη τουρκική κατοχή.
Δεν μας προκαλεί καμία έκπληξη ότι ένας βουλευτής του ΑΚΕΛ επέλεξε να επιτεθεί αντί να σταθεί στην ουσία. Από ένα κόμμα που διαχρονικά αντιμετωπίζει τα εθνικά ζητήματα μέσα από το πρίσμα του ιδεολογικού διεθνισμού, δεν περιμέναμε τίποτε διαφορετικό. Αντί να εστιάζει στην τουρκική κατοχή, στον εποικισμό και στις καθημερινές προκλήσεις της Άγκυρας, επιλέγει να επιτεθεί σε όσους υπενθυμίζουν την Ελληνικότητα της Κύπρου και την ιστορική αλήθεια.
Η αναφορά στο ποίημα δεν ήταν ούτε λάθος ούτε άγνοια. Ήταν μια απολύτως συνειδητή επιλογή.
Επιλέχθηκε γιατί αναφέρεται στην αρχή του κακού, στην απαρχή της κυπριακής τραγωδίας, αλλά και γιατί κλείνει με το συγκλονιστικό μήνυμα ότι ποτέ πια τα καλοκαίρια δεν θα είναι τα ίδια. Και πράγματι, μετά το 1974 κανένα καλοκαίρι δεν ήταν ποτέ ξανά το ίδιο για τον Κυπριακό Ελληνισμό.
Όσοι επιχειρούν να εργαλειοποιήσουν ένα ποίημα είτε αγνοούν είτε προσποιούνται ότι αγνοούν πως η τέχνη δεν διαβάζεται μόνο κυριολεκτικά. Η ποίηση λειτουργεί συμβολικά, ιστορικά και συναισθηματικά. Αυτό ακριβώς αποτυπώνει και η συγκεκριμένη αναφορά.
Το πραγματικό ζήτημα δεν είναι ένα ποίημα. Το πραγματικό ζήτημα είναι ότι η Κύπρος εξακολουθεί να είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα με τμήμα του εδάφους της υπό κατοχή. Αντί κάποιοι να αναζητούν ανύπαρκτες «γκάφες», ας στρέψουν επιτέλους την προσοχή τους στον πραγματικό θύτη: την Τουρκία και την παράνομη κατοχή που συνεχίζεται για περισσότερο από μισό αιώνα.
Η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ δεν πρόκειται να απολογηθεί επειδή υπερασπίζεται τον Ελληνισμό της Κύπρου, ούτε επειδή χρησιμοποιεί την τέχνη και την ποίηση για να αναδείξει μια εθνική τραγωδία. Όσοι επιχειρούν να διαστρεβλώσουν το προφανές για μικροπολιτικούς λόγους, απλώς αποδεικνύουν ότι κάποιους μάλλον τους ενοχλεί περισσότερο η υπενθύμιση της ιστορικής αλήθειας παρά η ίδια η συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή.
