Η χθεσινή απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας αποτελεί ένα ηχηρό χαστούκι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη και στον τρόπο με τον οποίο επέλεξε να νομοθετεί και να εφαρμόζει τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις της.
Το ΣτΕ ακύρωσε τις άδειες λειτουργίας τριών μη κρατικών πανεπιστημίων, του CITY College – University of York, του Keele University και του Anatolia College, καθώς και τα προγράμματα σπουδών τους στο σύνολό τους.
Και η απάντηση της κυβέρνησης;
«Δεν χάνεται το ακαδημαϊκό έτος».
Αυτό είναι το πρόβλημα με αυτή την κυβέρνηση: πρώτα δημιουργεί το πρόβλημα και μετά πανηγυρίζει επειδή υπόσχεται ότι θα προσπαθήσει να το διορθώσει.
Δεν μιλάμε για μια ασήμαντη διοικητική λεπτομέρεια.
Μιλάμε για πανεπιστήμια, φοιτητές, οικογένειες που πληρώνουν δίδακτρα, καθηγητές, επενδύσεις και πτυχία.
Η κυβέρνηση νομοθέτησε ένα νέο θεσμικό πλαίσιο, αδειοδότησε ιδρύματα και τα έβαλε σε τροχιά λειτουργίας και τώρα το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο της χώρας ακυρώνει τις άδειες και τα προγράμματα σπουδών τους.
Και αντί να αναλάβει την πολιτική ευθύνη, το υπουργείο επιχειρεί να υποβαθμίσει την απόφαση, λέγοντας ότι οι πλημμέλειες αφορούν την εφαρμογή και όχι τον ίδιο τον νόμο.
Μα ποιος εφαρμόζει τον νόμο; Το υπουργείο δεν τον εφαρμόζει;
Αν η κυβέρνηση δεν μπορεί να διασφαλίσει ότι οι διοικητικές πράξεις που εκδίδει για τη λειτουργία πανεπιστημίων είναι νόμιμες και ανθεκτικές στον δικαστικό έλεγχο, τότε ποιος ακριβώς έχει την ευθύνη;
Η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ δεν θα συμμετάσχει σε αυτή την προσπάθεια συγκάλυψης.
Η απόφαση του ΣτΕ αποδεικνύει κάτι απλό:
Οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις δεν γίνονται με επικοινωνιακές φιέστες, πρόχειρες διαδικασίες και κυβερνητικούς πανηγυρισμούς. Γίνονται με σοβαρότητα, θεσμική θωράκιση και σεβασμό στη Δικαιοσύνη.
Και το κόστος των κυβερνητικών αστοχιών δεν πρέπει να το πληρώσουν οι φοιτητές και οι οικογένειές τους.
Η κυβέρνηση οφείλει τώρα να απαντήσει καθαρά:
• Ποιος ευθύνεται για τις πλημμέλειες που οδήγησαν στην ακύρωση των αδειών;
• Ποιος έλεγξε τη νομιμότητα των διαδικασιών πριν δοθούν οι άδειες;
• Γιατί χρειάστηκε η παρέμβαση του ΣτΕ για να εντοπιστούν τα προβλήματα;
• Πώς διασφαλίζονται πλήρως οι φοιτητές που έχουν ήδη επενδύσει χρόνο και χρήματα;
• Ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για αυτή την πρωτοφανή αναστάτωση;
Και κάτι τελευταίο:
Δεν μπορεί κάθε φορά που αποτυγχάνει ένας κυβερνητικός σχεδιασμός να φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από την κυβέρνηση.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θέλει να παρουσιάζεται ως η κυβέρνηση των μεγάλων μεταρρυθμίσεων.
Όμως μια μεταρρύθμιση που καταλήγει στο ΣτΕ να ακυρώνει τις άδειες τριών πανεπιστημίων που η ίδια η κυβέρνηση αδειοδότησε δεν είναι επιτυχία.
Είναι θεσμικό φιάσκο.
Και η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ απαιτεί από την κυβέρνηση κάτι που φαίνεται να έχει ξεχάσει:
Λιγότερη επικοινωνία. Περισσότερη σοβαρότητα. Και επιτέλους, πολιτική ευθύνη.
