Την ώρα που η ελληνική οικογένεια γονατίζει από την ακρίβεια, τους φόρους, τα πανάκριβα ενοίκια και την εκτίναξη του κόστους ζωής, το κράτος των «αρίστων» βρήκε ξανά χρήματα εκεί όπου φαίνεται πως δεν δυσκολεύεται ποτέ να βρει: μέσα στους διαδρόμους της εξουσίας.
Με απόφαση που δημοσιεύθηκε στις 21 Αυγούστου 2026, θεσπίζεται επίδομα ειδικών καθηκόντων ύψους 250 ευρώ τον μήνα για το προσωπικό της Προεδρίας της Δημοκρατίας, την Υπηρεσία Ασφαλείας του Προέδρου και την Προεδρική Φρουρά, ενώ για συγκεκριμένες θέσεις ευθύνης το ποσό φτάνει τα 300 ευρώ μηνιαίως. Η απόφαση μάλιστα έχει αναδρομική ισχύ από την 1η Ιουλίου 2026 και η επιβάρυνση για τον κρατικό προϋπολογισμό μόνο για το 2026 ανέρχεται σε 600.000 ευρώ.
Για τους πολίτες, όμως, η απάντηση της κυβέρνησης είναι διαρκώς η ίδια: «Δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος».
Δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος για να ανακουφιστεί πραγματικά ο ιδιωτικός υπάλληλος που βλέπει τον μισθό του να εξαφανίζεται πριν τελειώσει ο μήνας.
Δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος για τον συνταξιούχο που μετράει τα ευρώ για να πληρώσει φάρμακα, ρεύμα και σούπερ μάρκετ.
Δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος για τη νέα οικογένεια που αδυνατεί να αγοράσει ή ακόμη και να νοικιάσει ένα αξιοπρεπές σπίτι.
Δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος για τους Έλληνες που πληρώνουν πανάκριβη ενέργεια, καύσιμα και τρόφιμα.
Αλλά για το κράτος της εξουσίας, τα λεφτά βρίσκονται. Και βρίσκονται γρήγορα.
Αυτή είναι η πραγματική εικόνα της Ελλάδας του 2026: μια χώρα δύο ταχυτήτων. Από τη μία ο λαός, που καλείται να κάνει διαρκώς υπομονή, να σφίγγει το ζωνάρι και να πληρώνει όλο και περισσότερα. Και από την άλλη, ένας διογκωμένος κρατικός μηχανισμός που συνεχίζει να μοιράζει ειδικά επιδόματα, προσαυξήσεις και προνόμια.
Η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ δεν στρέφεται απέναντι στους εργαζομένους της Προεδρίας της Δημοκρατίας. Οι εργαζόμενοι δεν είναι ο στόχος μας. Το πρόβλημα είναι το πολιτικό σύστημα που αποφασίζει με δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Όταν ο Έλληνας φορολογούμενος ζητά φορολογική ελάφρυνση, του λένε ότι δεν γίνεται.
Όταν ο πολύτεκνος ζητά ουσιαστική στήριξη, του λένε ότι δεν υπάρχουν περιθώρια.
Όταν ο νέος ζητά ένα σπίτι για να μπορέσει να κάνει οικογένεια, του προσφέρουν επιδόματα-ψίχουλα και δάνεια.
Όταν όμως πρόκειται για το κράτος και τους μηχανισμούς του, τα εκατομμύρια και οι ειδικές παροχές εμφανίζονται ως δια μαγείας.
Η ελληνική κοινωνία δεν αντέχει άλλη κοροϊδία.
Δεν μπορεί η κυβέρνηση να ζητά συνεχώς «δημοσιονομική υπευθυνότητα» από τον πολίτη και την ίδια στιγμή να διατηρεί ένα σύστημα προνομίων μέσα στο Δημόσιο.
Δεν μπορεί να επικαλούνται κάθε μέρα την οικονομική σταθερότητα, όταν αυτή η «σταθερότητα» φαίνεται να αφορά μόνο τους ισχυρούς και τους προστατευμένους του κρατικού μηχανισμού.
600.000 ευρώ δεν είναι απλώς ένας αριθμός. Είναι μια ακόμη πολιτική επιλογή. Και κάθε πολιτική επιλογή αποκαλύπτει προτεραιότητες.
Η προτεραιότητα αυτής της κυβέρνησης, δυστυχώς, παραμένει ξεκάθαρη:
Πρώτα οι δικοί τους. Μετά οι πολίτες.
Η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ απαιτεί:
Άμεση πλήρη δημοσιοποίηση όλων των ειδικών επιδομάτων και πρόσθετων αμοιβών που καταβάλλονται στον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα.
Τερματισμό των αδικαιολόγητων προνομίων και των επιλεκτικών μισθολογικών ρυθμίσεων.
Πραγματική και γενναία ελάφρυνση των Ελλήνων φορολογουμένων.
Προτεραιότητα στην ελληνική οικογένεια, στον εργαζόμενο, στον συνταξιούχο και στον παραγωγικό ιδιωτικό τομέα.
Ένα κράτος λιγότερο σπάταλο, λιγότερο πελατειακό και επιτέλους δίκαιο για όλους.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται ένα κράτος που φροντίζει πρώτα τους δικούς του.
Χρειάζεται ένα κράτος που επιτέλους θα υπηρετεί ΙΣΟΤΙΜΑ τον Έλληνα πολίτη.
