Στις 6 και 7 Σεπτεμβρίου 1955 ο Ελληνισμός της Κωνσταντινούπολης έζησε τη δική του «Νύχτα των Κρυστάλλων».
Οργανωμένος τουρκικός όχλος, οπλισμένος με τσεκούρια, λοστούς και ρόπαλα, στράφηκε κατά των Ελλήνων της Πόλης. Σπίτια και επιχειρήσεις λεηλατήθηκαν, εκκλησίες πυρπολήθηκαν, κοιμητήρια βεβηλώθηκαν, άνθρωποι ξυλοκοπήθηκαν, βιάστηκαν και δολοφονήθηκαν.
Ο στόχος ήταν ένας: ο ξεριζωμός του Ελληνισμού από την Κωνσταντινούπολη.
Και το πογκρόμ πέτυχε. Μια ακμαία κοινότητα 100.000 Ελλήνων συρρικνώθηκε δραματικά, μέχρι οι ελληνικές ψυχές που απέμειναν σήμερα να μη ξεπερνούν τις 2.000.
Η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ δεν ξεχνά.
Δεν ξεχνά τα Σεπτεμβριανά.
Δεν ξεχνά τη Σμύρνη.
Δεν ξεχνά τον Πόντο.
Δεν ξεχνά την Κύπρο.
Και δεν πρόκειται να δεχθεί μαθήματα περί «ελληνοτουρκικής φιλίας» από όσους θέλουν την ιστορική μνήμη θαμμένη για να μη χαλάσει το κλίμα με τον Ερντογάν.
Γιατί η Τουρκία δεν άλλαξε. Άλλαξαν μόνο οι μέθοδοι.
Σήμερα ο τουρκικός αναθεωρητισμός εκφράζεται με τη «Γαλάζια Πατρίδα», την αμφισβήτηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, τις προκλήσεις στο Αιγαίο και τη Θράκη και την παράνομη κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Και η κυβέρνηση Μητσοτάκη απαντά με τι;
Με χαμόγελα.
Με «ήρεμα νερά».
Με υποκλίσεις.
Με κατευνασμό.
Αυτή δεν είναι εξωτερική πολιτική. Είναι πολιτική υποχωρητικότητας.
Απέναντι σε ένα αναθεωρητικό κράτος απαιτούνται ισχύς, αποφασιστικότητα και εθνική αξιοπρέπεια.
Όχι φοβικά σύνδρομα.
Όχι άλλες υποκλίσεις.
Όχι άλλος κατευνασμός.
Η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ δεν ξεχνά. Δεν υποχωρεί. Η Ελλάδα δεν σκύβει το κεφάλι.
