Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για τα φορολογικά της έσοδα, την ώρα που οι Έλληνες αδυνατούν να πληρώσουν το ρεύμα, το σούπερ μάρκετ, το ενοίκιο και τους λογαριασμούς τους.
Τα στοιχεία όμως, είναι αμείλικτα.
Η Ελλάδα βρίσκεται στην 10η θέση του ΟΟΣΑ στη συνολική φορολογική επιβάρυνση, με φόρους που αντιστοιχούν στο 39,8% του ΑΕΠ, σχεδόν 6 ποσοστιαίες μονάδες πάνω από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ.
Και όμως, η κυβέρνηση έχει το θράσος να μιλά για… φοροελαφρύνσεις.
Η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική.
Ο πληθωρισμός ανεβάζει ονομαστικά τους μισθούς, αλλά οι φορολογικές κλίμακες μένουν παγωμένες. Έτσι, χιλιάδες εργαζόμενοι μεταφέρονται σε υψηλότερους φορολογικούς συντελεστές, πληρώνουν περισσότερο φόρο και τελικά κρατούν λιγότερα χρήματα στην τσέπη τους.
Αυτό δεν είναι ανάπτυξη. Είναι κρυφή φοροεπιδρομή.
Το ίδιο συμβαίνει και με τον ΦΠΑ.
Όσο ανεβαίνουν οι τιμές λόγω ακρίβειας, τόσο αυξάνονται αυτόματα τα έσοδα του κράτους. Δηλαδή η κυβέρνηση κερδίζει από κάθε ανατίμηση, ενώ οι πολίτες φτωχοποιούνται.
Η ακρίβεια έγινε ο καλύτερος φοροεισπράκτορας του Μαξίμου.
Τα φορολογικά έσοδα εκτοξεύονται, όχι επειδή πλούτισαν οι Έλληνες, αλλά επειδή το κράτος βάζει όλο και πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη τους.
Και όλα αυτά παρουσιάζονται ως… οικονομική επιτυχία.
Την ίδια στιγμή, μια οικονομία που έχασε περίπου το 35% του ΑΕΠ της στα χρόνια της κρίσης αρκείται σε ρυθμούς ανάπτυξης 2%-2,5%, οι οποίοι δεν αρκούν ούτε για να καλύψουν τις απώλειες, ούτε για να δημιουργήσουν πραγματική ευημερία.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται μεγαλύτερο κράτος.
Χρειάζεται λιγότερους φόρους, λιγότερη γραφειοκρατία, περισσότερη παραγωγή, περισσότερες επενδύσεις και πραγματική οικονομική ελευθερία.
Η διεθνής εμπειρία είναι ξεκάθαρη: όταν η φορολογία ξεπερνά τα όρια αντοχής της οικονομίας, δεν δημιουργεί πλούτο. Σκοτώνει την παραγωγή, αποθαρρύνει την εργασία και μετατρέπει τους πολίτες σε φορολογικούς ομήρους.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει μετατρέψει την Ελλάδα σε φοροεισπρακτικό μηχανισμό.
Αντί να περιορίσει το σπάταλο κράτος, επιλέγει να απομυζά κάθε ευρώ που παράγει η κοινωνία, για να συντηρεί ένα διογκωμένο, πελατειακό και αναποτελεσματικό σύστημα εξουσίας.
Η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ λέει το αυτονόητο:
* Μείωση φορολογικών συντελεστών.
* Μείωση του ΦΠΑ στα βασικά αγαθά.
* Δραστική μείωση της γραφειοκρατίας.
* Απελευθέρωση της επιχειρηματικότητας και της παραγωγής.
Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλη φορολογική λεηλασία.
Οι πολίτες δεν είναι ταμειακή μηχανή του κράτους.
Η φορολογία πρέπει να υπηρετεί την ανάπτυξη και τον πολίτη, όχι να συντηρεί ένα κράτος που μεγαλώνει όσο οι Έλληνες μικραίνουν οικονομικά.
