Η απόφαση της κυβέρνησης Μητσοτάκη να μειώσει δραστικά τους μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών για το σχολικό έτος 2026-2027 προκαλεί εύλογη αγανάκτηση στην εκπαιδευτική κοινότητα και σε κάθε πολίτη που ενδιαφέρεται για το μέλλον της δημόσιας Παιδείας.
Ενώ την προηγούμενη χρονιά πραγματοποιήθηκαν 10.000 μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών, φέτος οι διορισμοί περιορίζονται στους 5.500, καταγράφοντας μείωση της τάξης του 45%, την ώρα που οι ανάγκες στα σχολεία παραμένουν τεράστιες και χιλιάδες αναπληρωτές καλούνται κάθε χρόνο να καλύψουν τα κενά του συστήματος.
Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας επιστρέφει ουσιαστικά στη λογική των μνημονιακών περιορισμών, εφαρμόζοντας τον κανόνα «μία αποχώρηση – ένας διορισμός», αδιαφορώντας για τις πραγματικές ανάγκες των μαθητών και των σχολικών μονάδων.
Οι συνέπειες είναι ήδη ορατές:
Χάνονται πολύτιμες διδακτικές ώρες λόγω ελλείψεων προσωπικού.
Περιορίζεται η Παράλληλη Στήριξη και η ειδική αγωγή.
Συγχωνεύονται και συμπτύσσονται τμήματα.
Μαθητές μετακινούνται υποχρεωτικά σε άλλες σχολικές μονάδες.
Στερούνται οι σχολικές κοινότητες πολύτιμες υπηρεσίες από ειδικούς παιδαγωγούς και εξειδικευμένο προσωπικό.
Την ίδια στιγμή, χιλιάδες νέοι εκπαιδευτικοί οδηγούνται στην ανεργία, ενώ όσοι υπηρετούν ήδη στη δημόσια εκπαίδευση καλούνται να επιβιώσουν με εξαιρετικά χαμηλές αποδοχές, αντιμετωπίζοντας παράλληλα την ακρίβεια και τη στεγαστική κρίση.
Οι Έλληνες εκπαιδευτικοί συνεχίζουν να αποτελούν τον βασικό πυλώνα στήριξης της δημόσιας εκπαίδευσης, παρά το γεγονός ότι η χώρα μας καταγράφει από τις χαμηλότερες αμοιβές εκπαιδευτικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Και ενώ η κυβέρνηση δηλώνει ότι δεν υπάρχουν δημοσιονομικά περιθώρια για περισσότερους διορισμούς εκπαιδευτικών, φαίνεται πως βρίσκει πάντοτε τους απαραίτητους πόρους για να επεκτείνει τον κομματικό της μηχανισμό.
Ο αριθμός των μετακλητών υπαλλήλων έχει εκτοξευθεί τα τελευταία χρόνια, με χιλιάδες θέσεις να στελεχώνονται εκτός των διαδικασιών του ΑΣΕΠ, επιβαρύνοντας τον κρατικό προϋπολογισμό και ενισχύοντας την εικόνα ενός διογκωμένου κομματικού κράτους.
Η αντίφαση είναι προφανής: για τους εκπαιδευτικούς περισσεύουν οι περικοπές, για τους μετακλητούς περισσεύουν οι προσλήψεις.
Η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ δηλώνει ξεκάθαρα ότι η Παιδεία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως δαπάνη, αλλά ως εθνική επένδυση. Η χώρα χρειάζεται περισσότερους εκπαιδευτικούς στις τάξεις, περισσότερη στήριξη στα παιδιά και στις οικογένειές τους και όχι διόγκωση του κομματικού κράτους.
Ο κ. Μητσοτάκης οφείλει να απαντήσει στους Έλληνες πολίτες: γιατί επιλέγει να διορίζει μετακλητούς αντί να καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες της δημόσιας εκπαίδευσης