Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, μετά από μια μακρά και δίκαιη περίοδο κινητοποιήσεων αγροτών και κτηνοτρόφων, επιχειρεί να διαχειριστεί την κοινωνική οργή με όρους κοινωνικού αυτοματισμού και επίκλησης της «ευταξίας». Την ίδια στιγμή, τα θεμελιώδη ερωτήματα μιας κοινωνίας που υποδέχεται το 2026 με αυξήσεις σε τρόφιμα, υπηρεσίες, νερό (ΕΥΔΑΠ), διόδια και κατοικία, παραμένουν προκλητικά αναπάντητα.
Ποιος επέτρεψε επί χρόνια την ανεξέλεγκτη αισχροκέρδεια;
Ποιος άφησε τα προϊόντα να φτάνουν από το χωράφι στο ράφι σε τιμές απαγορευτικές για την πλειοψηφία των Ελλήνων;
Ποια ουσιαστικά μέτρα έλαβε η κυβερνητική παρέα, όταν χιλιάδες συμπολίτες μας πέρασαν μαύρα Χριστούγεννα χωρίς καν τα απαραίτητα;
Η Νέα Δημοκρατία –μόνο κατ’ όνομα πλέον– πανηγυρίζει για αυξήσεις χαμηλότερες ακόμη και από τον πληθωρισμό, ο οποίος παραμένει σημαντικά υψηλότερος από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Και όλα αυτά σε μια περίοδο χαμηλών διεθνών τιμών ενέργειας, όπου η υπερφορολόγηση εξακολουθεί να εξαφανίζει το εισόδημα των νοικοκυριών.
Με το κόστος ζωής να έχει εξαντλήσει την κοινωνία, τι ακριβώς ζητά η κυβέρνηση από τους αγρότες, τους κτηνοτρόφους, τους αλιείς και τους μελισσοκόμους;
Με έργα υποδομής που δεν προχωρούν, αποζημιώσεις που δεν καταβάλλονται και υποτιθέμενες μειώσεις στο ρεύμα που αφορούν μόνο όσους δεν έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές – δηλαδή μια μικρή μειοψηφία, τη στιγμή που σχεδόν όλοι πλέον χρωστούν.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έρχεται και το απαράδεκτο και αποκαλυπτικό γεγονός:
οι ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας ψήφισαν υπέρ της συμφωνίας Μερκοσούρ, μιας συμφωνίας που συνιστά θάνατο για τον Έλληνα και Ευρωπαίο αγρότη. Μιας συμφωνίας που ανοίγει διάπλατα την πόρτα σε εισαγωγές αγροτικών προϊόντων αμφιβόλου ποιότητας, χωρίς τα αυστηρά ευρωπαϊκά πρότυπα, συμπιέζοντας τις τιμές παραγωγού και οδηγώντας τον πρωτογενή τομέα σε αφανισμό.
Αυτή είναι η «ευρωπαϊκή στρατηγική» της κυβέρνησης Μητσοτάκη: θυσία της ελληνικής παραγωγής στον βωμό των πολυεθνικών και των εμπορικών συμφωνιών.
Ο διάλογος είναι αναγκαίος μόνο όταν είναι ειλικρινής και όχι προσχηματικός. Η κοινωνία παραμένει στο πλευρό των ανθρώπων της παραγωγής. Ταυτόχρονα, οι κινητοποιήσεις οφείλουν να μη ζημιώνουν άλλους επαγγελματικούς κλάδους που επίσης παλεύουν για την επιβίωση. Οι δρόμοι πρέπει να μείνουν ανοιχτοί – κάτι που η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ έχει τονίσει επανειλημμένα.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη οφείλει ΑΜΕΣΑ να παρουσιάσει και να εφαρμόσει ένα πραγματικό σχέδιο στήριξης του πρωτογενούς τομέα – ένα σχέδιο που έπρεπε να έχει υλοποιηθεί… χθες. Με ημίμετρα και επικοινωνιακές ασκήσεις δεν συμμαζεύονται τα ασυμμάζευτα. Κανείς δεν βρίσκεται στον δρόμο από χόμπι. Και ο ξεσηκωμός αγροτών και κτηνοτρόφων δεν κομματικοποιείται.
Λύσεις υπάρχουν. Απλώς δεν θέλουν να τις εφαρμόσουν. Γιατί έχουν άλλα σχέδια για την Ελλάδα και την Ευρώπη του πρωτογενούς τομέα.
Ήρθε η ώρα να μπει ένα ξεκάθαρο ΣΤΟΠ.
Και να αναλάβει ο καθένας την προσωπική του ευθύνη – στη Βουλή και στην Ευρωβουλή.
ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ.
Για την Ελλάδα που παράγει, ζει και δεν παραδίδεται.