Ξέχωρα από το αν και κατά πόσο η πρόωρη αποπληρωμή του δημόσιου χρέους ήταν οικονομικά συμφέρουσα, γιατί και αυτό σηκώνει μεγάλη συζήτηση, υπάρχει μια τεράστια αντίφαση που αποκαλύπτει τις πραγματικές προτεραιότητες της κυβέρνησης.
Την ώρα που η κυβέρνηση πανηγυρίζει για τις πρόωρες αποπληρωμές δανείων και επιχειρεί να παρουσιάσει μια εικόνα δήθεν «συνετής» και «νοικοκυρεμένης» διαχείρισης, το ίδιο το Ελληνικό Δημόσιο εξακολουθεί να χρωστάει τεράστια ποσά στον ιδιωτικό τομέα.
Τα ληξιπρόθεσμα χρέη του Κράτους προς τους ιδιώτες έχουν φτάσει περίπου στα 3,6 δισεκατομμύρια ευρώ, όταν τον Ιούλιο του 2019 βρίσκονταν περίπου στα 1,6 δισεκατομμύρια ευρώ.
Αυτή είναι η πραγματική εικόνα πίσω από τους πανηγυρισμούς.
Η κυβέρνηση του Κυριακου Μητσοτάκη επιλέγει να πληρώνει πρόωρα εκεί που δεν υπάρχει άμεση ανάγκη, ενώ την ίδια ώρα αφήνει απλήρωτες ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις προς επιχειρήσεις και επαγγελματίες που περιμένουν το Κράτος να κάνει το αυτονόητο: να πληρώσει αυτά που ήδη οφείλει.
Και εδώ βρίσκεται το μεγαλύτερο πρόβλημα.
Ο ιδιωτικός τομέας θα έπρεπε να είναι η ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας. Οι επιχειρήσεις, οι επαγγελματίες, οι εργαζόμενοι, οι άνθρωποι που παράγουν, επενδύουν, δημιουργούν πλούτο και θέσεις εργασίας, είναι εκείνοι που κρατούν την οικονομία ζωντανή.
Αντί να τους στηρίζει και να τους δίνει την απαραίτητη ρευστότητα, η κυβέρνηση τούς αφήνει να ασφυκτιούν. Αφήνει τον ιδιωτικό τομέα να πεινάει για χρήματα που το ίδιο το Κράτος τού χρωστάει, προκειμένου να κατασκευάζει αμφίβολες επικοινωνιακές «επιτυχίες» γύρω από πρόωρες αποπληρωμές χρέους.
Είναι σαν κάποιος να ξεπληρώνει πρόωρα το τραπεζικό του δάνειο, αλλά την ίδια ώρα να χρωστάει στη ΔΕΗ, στην ΕΥΔΑΠ, στο μπακάλικο, στο φροντιστήριο των παιδιών του και σε κάθε λογαριασμό που έχει ήδη λήξει.
Θα έλεγε κανείς γι’ αυτόν «μαγκιά που πλήρωσε γρηγορότερα το δάνειο»;
Προφανώς και όχι.
Θα έλεγε το αυτονόητο: πρώτα τακτοποιείς τις υποχρεώσεις που ήδη έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες και μετά, εφόσον περισσεύουν πραγματικά χρήματα και υπάρχει οικονομικό όφελος, εξετάζεις την πρόωρη αποπληρωμή ενός δανείου.
Κάθε ευρώ που το Κράτος καθυστερεί να πληρώσει στον ιδιωτικό τομέα δεν είναι ένας απλός αριθμός σε έναν κρατικό πίνακα. Είναι ρευστότητα που λείπει από την αγορά. Είναι επιχειρήσεις που δυσκολεύονται να πληρώσουν τους δικούς τους προμηθευτές και εργαζομένους. Είναι επενδύσεις που δεν γίνονται. Είναι θέσεις εργασίας που δεν δημιουργούνται.
Κι όμως, αντί να ενισχύσει εκεί όπου πραγματικά χτυπά η καρδιά της οικονομίας, η κυβέρνηση της ΝΔ προτιμά να επενδύει στην εικόνα για να πουλάει επικοινωνιακό σανό στους αφελείς.
