Στις 15 Φεβρουαρίου 2024 η ελληνική κοινωνία δέχθηκε ένα βαρύ πλήγμα με την ψήφιση του νομοσχεδίου για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών.
Το BBC τότε έβγαλε έκτακτη είδηση για την ψήφιση του νόμου γράφοντας πως «Η Ελλάδα έγινε η πρώτη χώρα με χριστιανική ορθόδοξη πλειοψηφία σε πληθυσμό που νομιμοποίησε τους γάμους ομόφυλων ζευγαριών. Τα ομόφυλα ζευγάρια θα μπορούν πλέον να υιοθετούν παιδιά μετά την ψηφοφορία της Πέμπτης». Της μαύρης εκείνης Πέμπτης που έβαλε μπουρλότο στον θεσμό της οικογένειας, θυσιάζοντας τα δικαιώματα των παιδιών για χάρη της woke ατζέντας που επέβαλε η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη στην Ελλάδα. Μεταξύ των Υπουργών που έβαλαν φαρδιά πλατιά την υπογραφή τους στο νόμο-έκτρωμα ήταν ο Υπουργός Δικαιοσύνης, κ. Φλωριδης. Αυτός που 14 σχεδόν μήνες μετά, μπροστά στην κατακραυγή έσπευσε να φέρει τροπολογία με βάση την οποία τα ομόφυλα ζευγάρια ανδρών στερούνται του δικαιώματος στη γονεϊκότητα μέσω της παρένθετης μητρότητας.
Αναπόσπαστο μέρος αυτού είναι το άρθρο 1458 του ΑΚ και του άρθρου 13 του ν.3305/2005 βάσει των οποίων διαφυλάσσεται ο «αλτρουιστικός» και εθελοντικός χαρακτήρας της παρένθετης μητρότητας με τη ρητή αναφορά στη «χωρίς αντάλλαγμα συμφωνία των προσώπων που επιδιώκουν να αποκτήσουν τέκνο και της γυναίκας που θα κυοφορήσει, καθώς και του συζύγου της, αν αυτή είναι έγγαμη».
