Το θεοκρατικό μουσουλμανικό καθεστώς του Ιράν ήταν καταπιεστικό, βίαιο και επικίνδυνο. Δολοφονεί, φυλακίζει, κακοποιεί γυναίκες, συντρίβει κάθε ελεύθερη φωνή. Εξάγει τρομοκρατία και αποσταθεροποιεί τη Μέση Ανατολή.
Η απελευθέρωση του ιρανικού λαού δεν είναι «γεωπολιτικό παίγνιο». Είναι ζήτημα ελευθερίας. Και γι’ αυτό ενοχλεί τους συνήθεις απολογητές του καθεστώτος: τους αριστερούς όλης της υφηλίου, τους επαγγελματίες «ανθρωπιστές», τις φλοτίλες της υποκρισίας, τους ιδεολογικούς συμμάχους του ισλαμικού εξτρεμισμού.
Αυτοί θρηνούν σήμερα. Η δύση δεν χαμογελά αλλά νιώθει σαφέστατα μια ανακούφιση.
Και η Ευρώπη; Όπου ανήκουμε; Σιωπή. Απουσία. Αμηχανία.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποδεικνύεται ξανά κατώτερη των περιστάσεων. Χωρίς βούληση. Χωρίς πυγμή. Χωρίς ηγεσία. Ως ευρωβουλευτής, δεν μπορώ να συμβιβαστώ με αυτή την παρακμή.
Η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ μιλά καθαρά: στηρίζουμε κάθε πρωτοβουλία που ενισχύει τις δυτικές, δημοκρατικές αξίες απέναντι σε ένα καθεστώς που καταπατά κάθε θεμελιώδες δικαίωμα. Η ελευθερία δεν διαπραγματεύεται με φανατικούς.
Δεν χρειαζόμαστε κούφιες εκκλήσεις για «αυτοσυγκράτηση». Χρειαζόμαστε αποφασιστικότητα. Πράξεις. Ισχύ.
Στεκόμαστε δίπλα σε όσους υπερασπίζονται τον δυτικό πολιτισμό στην πράξη — όχι στα λόγια.
Με την Αμερική και το Ισραήλ λοιπόν ξεκάθαρα και χωρίς αστερίσκους για ένα ελεύθερο Ιράν.