Σήμερα τιμούμε τη μνήμη των 218 αθώων θυμάτων της σφαγής του Διστόμου, ενός από τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα που διέπραξαν τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής στην Ελλάδα.
Το πρωίνό της 10ης Ιουνίου 1944, οι κατακτητές ναζί έγραψαν μια ακόμη μαύρη σελίδα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Κατακρεούργησαν, έσφαξαν και έκαψαν 218 κατοίκους του Διστόμου. Ανάμεσα τους βρίσκονταν γυναίκες, ηλικιωμένοι και 45 παιδιά, εκ των οποίων τα 20 ήταν βρέφη.
Η θηριωδία αυτή υπήρξε τόσο φρικτή, ώστε ακόμη και εν μέσω του πολέμου η είδηση της σφαγής συγκλόνισε τη διεθνή κοινότητα.
Η φρίκη των γεγονότων προκάλεσε αποτροπιασμό που εξακολουθεί να βαραίνει τη συλλογική συνείδηση της ανθρωπότητας μέχρι σήμερα.
Πολλοί, και δικαίως, μίλησαν για υλικές αποζημιώσεις.
Όμως σε ποιο ποσό μπορεί να αποτιμηθεί το αίμα, το δάκρυ, οι κραυγές απόγνωσης και η οσμή της καμένης σάρκας αθώων ανθρώπων; Το ερώτημα αυτό παραμένει αναπάντητο.
Μαζί του παραμένει ζωντανή και η απέχθεια απέναντι σε κάθε μορφή ολοκληρωτισμού και φασισμού, είτε φέρει γκρίζο είτε κόκκινο προσωπείο. Το στυγερό αυτό ανοσιούργημα ούτε μπορεί ποτέ να εξοφληθεί, ούτε να σβηστεί από τη μνήμη των λαών.
Η σφαγή του Διστόμου θα παραμείνει για πάντα ένα όνειδος χαραγμένο με το αίμα αθώων ανθρώπων στην παγκόσμια ιστορία.
Η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ δεν επιτρέπει τη λήθη. Δεν επιτρέπει τον ιστορικό αναθεωρητισμό. Δεν επιτρέπει την ανοχή απέναντι σε καμία μορφή βίας, μίσους και ολοκληρωτισμού.
Σκύβουμε με σεβασμό το κεφάλι στη μνήμη των θυμάτων και διατηρούμε άσβεστη την υποχρέωση της ιστορικής μνήμης για τις επόμενες γενιές.